Saadatnia ve çalışma arkadaşlarının (2019) Home Health Care Management & Practice dergisinde yayımlanan güncel araştırması, felcin hemen ardından (akut dönem) eve taburcu olan hastalar için evde fizik tedavinin hayati önemini bir kez daha kanıtladı. İşte araştırmanın dikkat çeken sonuçları:
1. Evde yapılan egzersizler felçli hastada neleri değiştirir?
Saadatnia ve ekibinin yaptığı klinik testlere göre, 3 aylık ev tabanlı bir egzersiz programı uygulayan hastaların hareket kabiliyetinde (Fugl-Meyer skoru) ve günlük yaşam aktivitelerinde (Barthel İndeksi) devasa bir artış gözlenmiştir. Evde destek alan hastaların bağımsızlık puanları 12.6’dan 83.1’e fırlarken, profesyonel destek almayan grupta bu ilerleme çok kısıtlı kalmıştır.
2. Evde fizik tedavi programı nasıl bir takvimle ilerlemeli?
Araştırmada uygulanan ve başarı getiren 3 aylık kademeli sistem şöyledir:
- 1. Ay: Bakıcı desteğiyle esneme ve eklem hareket açıklığı egzersizleri.
- 2. Ay: Hastanın kendi başına yapabildiği direnç ve dayanıklılık hareketleri.
- 3. Ay: Denge ve yavaş tempolu yürüyüş çalışmaları.
3. Videolu (DVD) eğitimin iyileşmeye katkısı nedir?
Çalışmada hastaların evde izlemesi için hazırlanan özel DVD eğitimleri kullanılmıştır. Bu görsel materyaller, hastanın ve hasta yakınının hareketi doğru öğrenmesini sağlayarak motivasyonu %95 seviyelerine çıkarmış, hastaneye gitme maliyetini ve ulaşım zahmetini ortadan kaldırmıştır.
4. Neden hastane yerine evde rehabilitasyon tercih edilmeli?
Saadatnia ve ark., ev ortamının hastaya sağladığı duygusal konforun ve aile desteğinin iyileşmeyi hızlandıran ana faktörler olduğunu belirtmektedir. Özellikle rehabilitasyon merkezlerine erişimin zor olduğu durumlarda, evde uygulanan programın hastaneye “en az eşdeğer” düzeyde etkili olduğu bilimsel olarak doğrulanmıştır.
Kaynak: Saadatnia, M., Shahnazi, H., Khorvash, F., & Esteki-Ghashghaei, F. (2020). The impact of home-based exercise rehabilitation on functional capacity in patients with acute ischemic stroke: a randomized controlled trial. Home Health Care Management & Practice, 32(3), 141-147.